محمد الريشهري
268
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
چكيده آنچه درباره نقش خداشناسى گذشت آثار و بركات خداشناسى و نقش آن در زندگى انسان را در دو بخش مىتوان خلاصه كرد : بخش اوّل : نقش خداشناسى در زندگىِ فردى مهمترين نقش خداشناسى در زندگىِ فردى ، محبّت و انس با خداوند متعال است ؛ چرا كه انسان ، فطرتا عاشق زيبايى است و از آن جا كه خداوند متعال ، جامعِ همه زيبايىهاست و همه زيبايان ، زيبايى خود را از او دارند ، انسان نمىتواند خدا را بشناسد و او را دوست نداشته باشد . از اين رو ، امام مجتبى عليه السلام مىفرمايد : مَن عَرَفَ اللّهَ أَحَبَّهُ . « 1 » هر كه خدا را بشناسد ، دوستش خواهد داشت . و هر چه معرفت انسان نسبت به آفريدگار جهان بيشتر شود ، محبّت او در دلش بيشتر مىگردد ، تا آن جا كه در مرتبه " كاملان در خدا دوستى " « 2 » قرار مىگيرد . محبّتى كه زاييده معرفت باشد ، با عنايت به اوامر و نواهى الهى و جايگاه انسان در نظام آفرينش و نيز توأم با خشيت و رغبت است و انسان را به همه ارزشهاى اعتقادى ، اخلاقى و عملى ، و ترك ضدّ ارزشها دعوت مىنمايد .
--> ( 1 ) . تنبيه الخواطر : ج 1 ص 52 . ( 2 ) . ر . ك : دوستى در قرآن و حديث ، محمّد محمّدى رىشهرى : بخش دوم / فصل يكم / كاملان در خدا دوستى .